Haus Bruno Lambart, Dusseldorp| Duitsland

In het stedelijke Dierentuinkwartier van Dusseldorp heeft architect Bruno Lambart (1924-2014) in 1955 een eenvoudig woonhuis van vier verdiepingen voor zijn gezin gerealiseerd. Hierin was ook zijn eerste architectenbureau gevestigd dat hij destijds runde met zijn studievriend Günter Behnisch (1922-2010). Het pand werd de basis van een opmerkelijke carrière voor Lambart, vooral op gebied van openbare gebouwen. Talloze scholen, stadhuizen, gemeenschapscentra, overheidsgebouwen en ziekenhuizen in het hele Rijnland kunnen aan hem worden toegeschreven. Het huis in Dusseldorp zou echter zijn hele leven zijn enige eigen woning blijven.

Na de dood van de architect heeft Nidus Studio, bedrijf voor architectuur en vastgoedontwikkeling in Dusseldorp, het huis van de familie overgenomen. Vanaf het begin lag het project de oprichters Ana Vollenbroich en Annelen Schmidt-Vollenbroich na aan het hart, en het "Bruno Lambart Huis" moest  hun nieuwe thuis worden. Momenteel wonen zij nog op de - vanaf de straat niet zichtbare – tuinverdieping en de begane grond. De beide verdiepingen worden met elkaar verbonden door een nieuwe interne trap. Op de verdiepingen erboven en op de uitgebouwde zolder zijn nog vier eigentijdse wooneenheden gecreëerd. Tijdens de renovatie hechtten Vollenbroich en Schmidt-Vollenbroich bijzonder veel belang aan het behoud van stilistische elementen van de naoorlogse architectuur van Lambart. De opvallende gevel met grote glazen lage ramen over de hele breedte van het pand bleef behouden, net als de wenteltrap binnenin, die zo typerend was voor zijn tijd. De plattegrond van het gebouw, die destijds baanbrekend was, kon met een enkele aanpassing aan de moderne tijd behouden blijven.  

De verbouwing is uitgevoerd als herinterpretatie van de bestaande architectuur uit 1950. Natuurlijke, hoogwaardige materialen kenmerken de woonruimte. Het ontwerp is eenvoudig en functioneel. Geheel in stijl daarbij zijn schakelaars gekozen van het elegante programma LS 1912 van JUNG, in de metalen variant Dark. Ze zijn gemaakt van aluminium en gelakt in een donkere bruine tint. De tuimelschakelaars met cilinder zijn toegepast met een pulsfunctie als dimmer en komen daardoor altijd terug in de middelste stand. Dat geeft een mooi rustig beeld bij een combinatie van meerdere schakelaars op een rijtje. Passend bij de schakelaars in LS 1912 zijn er contactdozen en kamerthermostaten toegepast uit het bijbehorende programma LS 990 Dark. Er is een herenhuis ontstaan dat tot in detail zelfbewust verhaalt over haar historie en tegelijkertijd de sprong naar het heden maakt.